RUNICZNA PIECZĘĆ OCHRONY – MIEDZIANA BRANSOLETA SŁOWIAŃSKA Z RUNAMI DLA NIEJ I DLA NIEGO

Nie wszystkie słowa powinny być wypowiadane na głos.

Niektóre należało powierzyć ogniowi, wyryć w kamieniu albo zamknąć w metalu, aby nie rozwiały się na wietrze i nie utraciły swojej mocy.

Dawni Słowianie wierzyli, że świat nie kończy się na tym, co można zobaczyć i dotknąć. W szumie drzew słyszeli głosy przodków. W ogniu dostrzegali siłę przemiany. W biegu rzeki widzieli czas, którego nie można zatrzymać, a w gwiazdach – znaki porządku większego niż życie jednego człowieka.

Człowiek, ziemia, niebo, ogień i woda pozostawały ze sobą połączone niewidzialnymi nićmi. Znaki były jednym ze sposobów na dotknięcie tej niewidzialnej rzeczywistości.

Każda linia miała kierunek. Każda runa niosła określone znaczenie. Słowo zapisane świadomie mogło stać się pomostem pomiędzy wolą człowieka a siłami wszechświata.

Z tej właśnie opowieści powstała „Runiczna Pieczęć Ochrony”.

Na szerokim pasie litej miedzi zapisaliśmy runami słowa:

„Jestem chroniony”.

W wersji stworzonej dla kobiety:

„Jestem chroniona”.

Nie jest to prośba ani ciche życzenie. To słowa wypowiedziane z pewnością, jakby ochrona już została przywołana, granica wyznaczona, a pieczęć zamknięta.

RUNY – ZNAKI ŁĄCZĄCE CZŁOWIEKA Z NIEWIDZIALNYM ŚWIATEM

W dawnych wierzeniach znak nie był martwą kreską.

Był śladem pozostawionym pomiędzy światem człowieka a tym, czego nie można było zobaczyć. Każde jego ramię miało znaczenie, a każde przecięcie linii mogło wskazywać inną drogę, przywoływać określoną siłę albo zamykać ją wewnątrz wyznaczonego kształtu.

Wierzono, że run nie powinno się kreślić bezmyślnie.

Znak wykonany bez intencji pozostawał pusty. Dopiero świadoma myśl, skupienie i cel nadawały mu właściwą moc. Runa stawała się wtedy czymś więcej niż zapisem. Była śladem ludzkiej woli pozostawionym w świecie.

Dlatego znaki powierzano trwałym materiałom. Rytowano je w drewnie pamiętającym las, kamieniu należącym do ziemi oraz metalu przemienionym przez ogień.

Słowo wypowiedziane mogło zniknąć.

Słowo wyryte miało pozostać.

Miało towarzyszyć człowiekowi podczas drogi, przypominać mu o jego sile i strzec tego, co zostało powierzone jego znaczeniu.

RUNICZNA FORMUŁA „JESTEM CHRONIONY”

Na bransolecie nie umieściliśmy przypadkowego ciągu znaków ani jednej runy wybranej wyłącznie ze względu na jej wygląd.

Każdy znak jest częścią pełnej formuły:

„Jestem chroniony”.

W wersji damskiej:

„Jestem chroniona”.

To nie człowiek błaga w niej o ochronę. Nie mówi: „Chroń mnie” ani „Mam nadzieję, że będę bezpieczny”.

Wypowiada swoją wolę w sposób jednoznaczny.

Jestem chroniony.

Jestem chroniona.

W tych słowach nie ma lęku. Jest pewność, że wokół człowieka została wyznaczona granica. Że nie wszystko może wejść do jego świata. Że jego siła, spokój, najbliżsi oraz wybrana droga znajdują się wewnątrz kręgu, którego powinien strzec.

Runy biegną po powierzchni miedzi i otaczają nadgarstek. Każdy znak łączy się z następnym, aż wszystkie stają się jednym zdaniem.

Wtedy zapis zostaje zamknięty.

Powstaje pieczęć.

PIECZĘĆ OCHRONY ZAMKNIĘTA WOKÓŁ NADGARSTKA

Pieczęć oznaczała, że coś zostało ustanowione i nie powinno zostać naruszone. Mogła zamykać słowo, potwierdzać przysięgę, strzec tajemnicy albo wyznaczać granicę pomiędzy tym, co znajduje się wewnątrz, a tym, co powinno pozostać poza nią.

W tej bransolecie pieczęcią nie jest pojedynczy symbol.

Pieczęcią jest całość.

Miedź otacza nadgarstek. Runy otaczają człowieka. Intencja zamyka się wokół niego niczym niewidzialny krąg.

To, co dobre, może znaleźć się wewnątrz.

To, co przychodzi ze złą intencją, ma zatrzymać się przed granicą.

„Runiczna Pieczęć Ochrony” nie opowiada o ukrywaniu się przed światem. Jest znakiem człowieka, który zna swoją wartość i nie pozwala bezkarnie przekraczać własnych granic.

To ochrona jego siły, spokoju, najbliższych ludzi i drogi, którą świadomie wybrał.

KAŻDA BRANSOLETA POWSTAJE Z INTENCJĄ

Każda „Runiczna Pieczęć Ochrony” powstaje osobno w pracowni Słowiańskiej Kuźni.

Nie wykonujemy jej jak bezimiennego przedmiotu, którego jedynym zadaniem jest dobrze wyglądać. Od początku wiemy, że trafi do konkretnego człowieka i będzie noszona blisko jego ciała.

Dlatego każdą bransoletę tworzymy z intencją ochrony jej przyszłego właściciela.

Intencja towarzyszy nam od chwili przygotowania miedzi. Pozostaje obecna, kiedy nanosimy pierwszą runę, gdy kolejne znaki zaczynają układać się w słowa oraz podczas ostatecznego formowania i wykańczania bransolety.

Każda runa musi znaleźć się na swoim miejscu. Każda jest częścią ochronnej formuły.

Dopóki nie zostanie wykonany ostatni znak, słowa nie są pełne, a pieczęć pozostaje otwarta.

Dopiero gdy cały zapis zostaje zamknięty w miedzi, bransoleta otrzymuje swoje właściwe znaczenie.

Od tej chwili czeka już tylko na człowieka, którego ma chronić.

NATURALNA MIEDŹ, KTÓRA ZMIENIA SIĘ WRAZ Z WŁAŚCICIELEM

Bransoleta została wykonana z litej, nielakierowanej miedzi. Jest to żywy metal, który reaguje na powietrze, wilgoć, dotyk skóry i sposób noszenia.

Z czasem miedź ciemnieje i pokrywa się naturalną patyną. Nie jest to wada, lecz część jej charakteru. Każdy egzemplarz zmienia się inaczej, stopniowo nabierając indywidualnego wyglądu i nosząc na sobie ślady wspólnej drogi z właścicielem.

Patynę można pozostawić, aby zachować surowy wygląd miedzi, albo okresowo usuwać poprzez odpowiednie czyszczenie metalu.

CECHY BRANSOLETY „RUNICZNA PIECZĘĆ OCHRONY”

• ochronna miedziana bransoleta słowiańska z runami,
• wykonana ręcznie z litej, nielakierowanej miedzi,
• każdy egzemplarz tworzony z intencją ochrony przyszłego właściciela,
• dostępna w wersji damskiej i męskiej,
• runiczny zapis „Jestem chroniony” w wersji męskiej,
• runiczny zapis „Jestem chroniona” w wersji damskiej,
• długość bransolety męskiej: 185 mm,
• długość bransolety damskiej: około 165 mm,
• szerokość bransolety: 25 mm,
• grubość bransolety: 3 mm,
• szeroka, masywna forma,
• otwarta konstrukcja umożliwiająca dopasowanie do nadgarstka,
• symbol ochrony, wewnętrznej siły i świadomie wyznaczonych granic,
• wyraziste, ręcznie wykańczane runy,
• naturalna patyna powstająca wraz z upływem czasu,
• każdy egzemplarz posiada indywidualne różnice,
• polska biżuteria rzemieślnicza tworzona w Słowiańskiej Kuźni.

Ogień przyjął intencję.
Miedź zachowała słowa.
Runy zamknęły pieczęć.

Teraz czeka na człowieka, którego ma chronić.